SPEKTRUM AUTYZMU

Średnica 5,5 cm.

Średnica 5,5 cm.

Średnica 5,5 cm.

Średnica 5,5 cm.

Średnica 5,5 cm.

Lepiej zaliczać się do niektórych niż do wszystkich (A. Sapkowski) - w myśl tej zasady powstała koszulka o autyzmie jako edycji limitowanej. Komunikat w języku angielskim dotrze do odbiorców w środowisku międzynarodowym. Koszulka dla osób w każdym wieku, ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży. Oswajajmy autyzm - pokażmy, że nie jest to powód do wstydu. Przekonajmy, że to zestaw charakterystycznych cech, a nie definicja danej osoby. 

Lepiej zaliczać się do niektórych niż do wszystkich (A. Sapkowski) - w myśl tej zasady powstała koszulka o autyzmie jako edycji limitowanej. Komunikat w języku angielskim dotrze do odbiorców w środowisku międzynarodowym. Koszulka dla osób w każdym wieku, ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży. Oswajajmy autyzm - pokażmy, że nie jest to powód do wstydu. Przekonajmy, że to zestaw charakterystycznych cech, a nie definicja danej osoby. 

Średnica 5,5 cm.

Średnica 5,5 cm.

Średnica 5,5 cm.

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Poniżej fragmenty wywiadu Mateusza Różańskiego z prof. Tonym Attwoodem To nie autyzm jest problemem, udzielonego podczas konferencji: Autyzm. Ewolucja., opublikowanego na łamach portalu niepełnosprawni.pl w dn. 25.05.2022 (http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/2010508;jsessionid=8091814B9CB747D071584A8F50A9A2B8)

Jaka ewolucja zaszła w postrzeganiu autyzmu? W tym, jak o nim myślimy i mówimy?

Prof. Tony Attwood: Przede wszystkim autyzm zawsze tu był. Tak samo zawsze były jego pozytywne cechy i problemy, które się z nim wiążą. Tylko kiedyś życie było prostsze. Ludzie w większości żyli w rolniczych społecznościach. W klasztorach. Ta rzeczywistość była prostsza dla osób autystycznych, które często pracowały jako rzemieślnicy, skupione przede wszystkim na swojej produktywności. We współczesnym społeczeństwie, na przykład w szkołach, funkcjonuje się w grupach, socjalizuje się. To jest dużo trudniejsze dla dzieci autystycznych. Dzisiaj wiele z nich odnajdują się w świecie nowych technologii. Autyzm, gdy mu się przyjrzeć, jest odmiennym sposobem postrzegania uczenia się, myślenia i budowania relacji. Sposobem, który może być bardzo kreatywny. Na przykład polska badaczka Maria Curie-Skłodowska miała wiele cech autystycznych i dwie nagrody Nobla. Społeczeństwo od zawsze korzystało na istnieniu osób autystycznych. Jednocześnie tym pozytywnym cechom towarzyszyły problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie.

Jak to jest, że widząc te wszystkie pozytywne strony, jednocześnie postrzegamy autyzm jako wadę i problem?

Problemem nie są osoby autystyczne. Najważniejszym problemem są osoby neurotypowe, który je odrzucają, znęcają się nad nimi, drażnią je i robią im inne straszne rzeczy. Drugim problemem są lęki i emocje. Trzeci to wrażliwość sensoryczna. Sam autyzm nie musi być największym problemem osoby w jej codziennym życiu. Problemem jest odrzucenie i upokorzenie, a także bycie ofiarą znęcania i dokuczania ze strony innych ludzi.

...

Czego potrzebujemy, by dokonała się rewolucja neuroróżnorodności? Czy jest ona w ogóle możliwa?

Sądzę, że to osoby autystyczne same wywołają tę rewolucję. To, co ja nazywam autystycznym głosem, będzie zarzewiem tej zmiany. Osoby autystyczne łączą się, organizują, współpracują ze sobą, stają się siłą. To właśnie ta wspólna praca zmieni to, jak postrzegamy autyzm...

Przekaz

Rodzicie niepełnosprawnych dzieci mają wysoko podniesioną poprzeczkę. W przypadku spektrum autyzmu - również. Zdarza się, że codzienność przytłacza, a siły i cierpliwości zaczyna brakować. To normalne - jesteśmy tylko ludźmi, a bez porażek nie ma postępu. I choć zamiast uznania opiekunowie autystów często słyszą krytykę - ich starania są bezcenne! I warto o tym mówić! Wspierajmy się i stwórzmy rozpoznawalną społeczność! Dodajmy sobie nawzajem motywacji!

Koszulka dedykowana mamom.

Średnica 5,5 cm.

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Przekaz

Układ nerwowy osób neuronietypowych można porównać do specyficznego lub alternatywnego systemu operacyjnego. Przy czym system działający inaczej nie oznacza ani gorzej, ani lepiej - po prostu inaczej. Problem pojawia się wtedy, gdy świat, w którym osoba nietypowa funkcjonuje, został zaprojektowany i zbudowany nie zgodnie z tym, jak wyraża ona i realizuje swoje potrzeby. Tylko dlatego, że znajduje się w mniejszości. 

Czy przez kontakt (w pracy, szkole czy na placu zabaw) z osobą autystyczną można się zarazić? Absolutnie nie! Można za to pogłębić empatię, poćwiczyć elastyczność, a nawet... czegoś się nauczyć! Sytuacje takie dotyczą zarówno dorosłych, jak i dzieci. Dajmy dobry przykład, oswajajmy autyzm - przeciwdziałajmy ignorancji.

Torba 140 g. Długie uszy. Wymiar 38 x 42 cm.

Akceptuj Szanuj Doceniaj - to wszystko należy się również osobom w spektrum autyzmu.

Pierwsze litery ASD stanowią akronim Autism Spectrum Disorder - anglojęzycznej nazwy zaburzeń ze spektrum autyzmu.

To określenie funkcjonuje w ramach międzynarodowej klasyfikacji chorób ICD (a ściśle rzecz tłumacząc - Międzynarodowej statystycznej klasyfikacji chorób i problemów zdrowotnych). Warto jednak wspomnieć, że obok ASD coraz częściej funkcjonuje ASC - Autism Spectrum Condition. To drugie określenie interpretuje spektrum autyzmu nie jako zaburzenie, a specyficzny, alternatywny wzorzec rozwojowy człowieka.

Torba 140 g. Długie uszy. Wymiar 38 x 42 cm.