Jesteśmy rodzicami (ale także żoną, partnerem, siostrą, bratem, córką, zięciem, przyjaciółką, kolegą, pracowniczką, miłośnikiem komiksów... oraz fanami kotów i zdrowego stylu życia). Mamy dwoje dzieci - roczniki 2007 i 2011.

Nasz starszy syn w pierwszej klasie SP uzyskuje diagnozę książkowego zespołu Aspergera. Jako rodzina doświadczamy wielu trudnych sytuacji i silnych emocji. Mamy na koncie różnorodne terapie (nie tylko dla dzieci), korzystamy z grup wsparcia, stale się uczymy.

Trzy lata później (2017) postanawiamy działać aktywnie na rzecz budowania społecznej świadomości spektrum autyzmu i oswajania z atypowością. Produkujemy koszulki z hasłami, które pozytywnym językiem mówią o autyzmie, rzucają nowe światło na ten wzorzec rozwojowy, podkreślają mocne strony neuroróżnorodności. Koszulki Aspiracje i ich globalny przekaz dają do myślenia, ukazują osoby w spektrum i ich bliskich poprzez pryzmat zasobów, a nie zaburzeń. Rodzi się społeczność, która korzysta z naszych produktów, proponuje nowe hasła, pokazuje nasze grafiki podczas imprez, prezentacji. Okazuje się, że nasza działalność wypełnia pewną niszę, odpowiada na potrzeby środowiska, jest przydatna w aktualnych warunkach.

Kolejne trzy lata później, mimo zdobytych wcześniej doświadczeń i stałego zgłębiania specyfiki spektrum autyzmu, życie znów nas zaskakuje. Młodszy syn, choć kompletnie różny od brata, po 2 klasie SP również otrzymuje diagnozę zespołu Aspergera. Nazwa niby ta sama, a sposoby realizowania potrzeb, prezentowane zachowania i odczytywanie świata u obu chłopców bardzo różne. I nie jest to ostatnie rozpoznanie w tym kierunku w naszej rodzinie.

Po następnych trzech latach (chyba lubimy ten interwał czasowy) zaczynamy naszą przygodę z ADHD. Krok po kroku 4/4 naszej rodziny potwierdza swoją neuroatypowość w tym zakresie. Coraz więcej naszych życiowych doświadczeń (obejmujących również sytuacje i decyzje z czasów młodości) staje się jeszcze bardziej zrozumiałych. Poznajemy pojęcie AuDHD, czyli spektrum autyzmu + spektrum ADHD, i "doktoryzujemy się" z neuroróżnorodności. Coraz lepiej rozumiemy, dlaczego w polskiej rzeczywistości (gdzie dla kolejnych pokoleń bezpieczniej było nie wyróżniać się w tłumu) tak często rozwój neuroatypowy łączy się z doświadczeniem traumy.

Od 2025 roku zaprzyjaźniamy się z kolejną dziedziną wiedzy, jaką stanowi akronim LGBTQIAP+, a także mierzymy się z kryzysem psychicznym nastolatka z myślami rezygnacyjnymi. Ostatecznie jednak, jako że szkoda zmarnować dobry kryzys, po raz kolejny wychodzimy na prostą - bardziej świadomi, bez planowania dalekiej przyszłości, żyjący tu i teraz...

Umożliwiamy naszym dzieciom życie po swojemu, podejmowanie decyzji zgodne z ich priorytetami, wybory kończące się nieraz upadkami... Towarzyszymy im w trudnych momentach, nie serwujemy kazań, za to często przytulamy bez słów, pełni akceptacji i czułości. Staramy się zadawać więcej pytań, unikamy poleceń, opowiadamy o własnych emocjach i potrzebach w kontekście ich działań. To się sprawdza. 

Z czasem wypracowaliśmy równowagę, dzięki której czujemy się wystarczająco dobrymi rodzicami naszych niestandardowych dzieci. Jeśli coś nam nie wychodzi, staramy się dodawać magiczne słowo „jeszcze”. O diagnozach i preferencjach mówimy otwarcie. Wierzymy, że wysiłek włożony w zdobywanie wiedzy, terapię, relacje i współpracę z osobami rozwijającymi się według nauroatypowego klucza może nie tylko przynieść radość, satysfakcję, rozwój, ale także realnie zwiększyć szanse na lepszą, świadomą przyszłość. Zarówno dzieci, jak i rodziców, opiekunów czy osób im bliskich.

Wiemy na pewno, że aby wychować dziecko, potrzebna jest cała wioska. Warto podkreślić, że aby rodzic mógł zadbać o swój dobrostan i zdrowie psychiczne - także potrzebuje wioski, ale wokół siebie. Tylko świadomy i zaopiekowany rodzic dziecka rozwijającego się w mniejszościowy sposób będzie mógł je odpowiednio wspierać w warunkach, które zostały zaprojektowane przez większość.

Chcemy dzielić się tą wiedzą, pozytywną energią – za pośrednictwem koszulek, bluz, gadżetów Aspiracje wysyłamy ją do Was! Łapcie i podawajcie dalej! Razem stwórzmy rozpoznawalną społeczność!

Kinga i Franciszek Jackl